Iuvenalis Satira 4
e-lectorum in usum edidit Michael Hendry
2005
|

Index Satirarum
De Codicibus
|
| |
| |
Ecce iterum Crispinus, et
est mihi saepe uocandus |
| |
ad partes, monstrum nulla uirtute
redemptum |
| |
a uitiis, aegrae solaque libidine
fortes |
| |
deliciae, uiduas tantum aspernatus
adulter. |
| 5 |
quid refert igitur, quantis iumenta
fatiget |
| |
porticibus, quanta nemorum uectetur in
umbra, |
| |
iugera quot uicina foro, quas emerit
aedes? |
| |
nemo malus felix, minime corruptor et
idem |
8
damnauit Jahn || |
| |
incestus, cum quo nuper uittata
iacebat |
| 10 |
sanguine adhuc uiuo terram subitura
sacerdos. |
| |
sed nunc de factis leuioribus. et tamen
alter |
| |
si fecisset idem caderet sub iudice
morum; |
| |
nam, quod turpe bonis Titio Seioque,
decebat |
| |
Crispinum. quid agas, cum dira et foedior
omni |
| 15 |
crimine persona est? mullum sex milibus
emit, |
| |
aequantem sane paribus sestertia
libris, |
| |
ut perhibent qui de magnis maiora
loquuntur. |
| |
consilium laudo artificis, si munere
tanto |
| |
praecipuam in tabulis ceram senis abstulit
orbi; |
| 20 |
est ratio ulterior, magnae si misit
amicae, |
| |
quae uehitur clauso latis specularibus
antro. |
| |
nil tale expectes: emit sibi. multa
uidemus |
| |
quae miser et frugi non fecit Apicius. hoc
tu, |
| |
succinctus patria quondam, Crispine,
papyro? |
| 25 |
hoc pretio squamas? potuit fortasse
minoris |
25 squamas
Dorleans : squamae Ω || |
| |
piscator quam piscis emi; prouincia
tanti |
| |
uendit agros, sed maiores Apulia
uendit. |
| |
qualis tunc epulas ipsum gluttisse
putamus |
| |
induperatorem, cum tot sestertia,
partem |
| 30 |
exiguam et modicae sumptam de margine
cenae, |
| |
purpureus magni ructarit scurra
Palati, |
| |
iam princeps equitum, magna qui uoce
solebat |
| |
uendere municipes fracta de merce
siluros? |
| |
Incipe, Calliope. licet et
considere: non est |
| 35 |
cantandum, res uera agitur. narrate,
puellae |
| |
Pierides, prosit mihi uos dixisse
puellas. |
| |
Cum iam semianimum laceraret
Flauius orbem |
| |
ultimus et caluo seruiret Roma
Neroni, |
| |
incidit Hadriaci spatium admirabile
rhombi |
| 40 |
ante domum Veneris, quam Dorica sustinet
Ancon, |
| |
impleuitque sinus; neque enim minor haeserat
illis |
| |
quos operit glacies Maeotica ruptaque
tandem |
| |
solibus effundit torrentis ad ostia
Ponti |
43 torrentis PSRVΣ : torpentis Φ || |
| |
desidia tardos et longo frigore
pingues. |
| 45 |
destinat hoc monstrum cumbae linique
magister |
| |
pontifici summo. quis enim proponere
talem |
| |
aut emere auderet, cum plena et litora
multo |
| |
delatore forent? dispersae protinus
algae |
48 dispersae
Nisbet : dispersi Ω || |
| |
inquisitores agerent cum remige
nudo, |
| 50 |
non dubitaturi fugitiuum dicere
piscem |
| |
depastumque diu uiuaria Caesaris,
unde |
51 unde
Courtney : inde Ω || |
| |
elapsum ueterem ad dominum debere
reuerti. |
| |
si quid Palfurio, si credimus
Armillato, |
| |
quidquid conspicuum pulchrumque est aequore
toto |
| 55 |
res fisci est, ubicumque natat. donabitur
ergo, |
| |
ne pereat. iam letifero cedente
pruinis |
| |
autumno, iam quartanam sperantibus
aegris, |
| |
stridebat deformis hiems praedamque
recentem |
| |
seruabat; tamen hic properat, uelut urgeat
auster. |
| 60 |
utque lacus suberant, ubi quamquam diruta
seruat |
| |
ignem Troianum et Vestam colit Alba
minorem, |
| |
obstitit intranti miratrix turba
parumper. |
| |
ut cessit, facili patuerunt cardine
ualuae; |
| |
exclusi spectant admissa obsonia
patres. |
| 65 |
itur ad Atriden. tum Picens accipe
dixit |
| |
priuatis maiora focis. genialis
agatur |
| |
iste dies. propera stomachum laxare
sagina |
| |
et tua seruatum consume in saecula
rhombum. |
| |
ipse capi uoluit. quid apertius? et tamen
illi |
| 70 |
surgebant cristae. nihil est quod credere de
se |
| |
non possit cum laudatur dis aequa
potestas. |
| |
sed deerat pisci patinae mensura.
uocantur |
| |
ergo in consilium proceres, quos oderat
ille, |
| |
in quorum facie miserae magnaeque
sedebat |
| 75 |
pallor amicitiae. primus clamante
Liburno |
| |
currite, iam sedit rapta properabat
abolla |
| |
Pegasus, attonitae positus modo uilicus
Vrbi. |
| |
anne aliud tum praefecti? quorum optimus
atque |
78 damnavit Heinrich || |
| |
interpres legum sanctissimus omnia,
quamuis |
79 quamuis
temptaui : quamquam VΦς : quamque PRK : quippe
Housman : tamquam Axelson || |
| 80 |
temporibus diris, tractanda putabat
inermi |
| |
iustitia. uenit et Crispi iucunda
senectus, |
| |
cuius erant mores qualis facundia,
mite |
| |
ingenium. maria ac terras populosque
regenti |
| |
quis comes utilior, si clade et peste sub
illa |
| 85 |
saeuitiam damnare et honestum adferre
liceret |
| |
consilium? sed quid uiolentius aure
tyranni, |
| |
cum quo de pluuiis aut aestibus aut
nimboso |
| |
uere locuturi fatum pendebat
amici? |
| |
ille igitur numquam derexit bracchia
contra |
| 90 |
torrentem, nec ciuis erat qui libera
posset |
| |
uerba animi proferre et uitam inpendere
uero. |
| |
sic multas hiemes atque octogensima
uidit |
| |
solstitia, his armis illa quoque tutus in
aula. |
| |
proximus eiusdem properabat Acilius
aeui |
| 95 |
cum iuuene indigno quem mors tam saeua
maneret |
| |
et domini gladiis tam festinata; sed
olim |
| |
prodigio par est in nobilitate
senectus, |
| |
unde fit ut malim fraterculus esse
gigantis. |
| |
profuit ergo nihil misero quod comminus ursos
|
| 100 |
figebat Numidas Albana nudus
harena |
| |
uenator. quis enim iam non intellegat
artes |
| |
patricias? quis priscum illud miratur
acumen, |
| |
Brute, tuum? facile est barbato inponere
regi. |
| |
nec melior uultu quamuis ignobilis
ibat |
| 105 |
Rubrius, offensae ueteris reus atque
tacendae, |
| |
et tamen inprobior saturam scribente
cinaedo. |
| |
Montani quoque uenter adest abdomine
tardus, |
| |
et matutino sudans Crispinus amomo |
| |
quantum uix redolent duo funera, saeuior
illo |
| 110 |
Pompeius tenui iugulos aperire
susurro, |
| |
et qui uulturibus seruabat uiscera
Dacis |
| |
Fuscus marmorea meditatus proelia
uilla, |
| |
et cum mortifero prudens Veiento
Catullo, |
| |
qui numquam uisae flagrabat amore
puellae, |
| 115 |
grande et conspicuum nostro quoque tempore monstrum, |
| |
caecus adulator dirusque a ponte satelles, |
116 delevit Courtney || |
| |
dignus Aricinos qui mendicaret ad axes |
| |
blandaque deuexae iactaret basia raedae. |
| |
nemo magis rhombum stupuit; nam plurima dixit |
| 120 |
in laeuum conuersus, at illi dextra iacebat |
| |
belua. sic pugnos Cilicis laudabat et ictus |
121 pugnos Scholte
: punctus Nisbet : pugnas Ω || |
| |
et pegma et pueros inde ad uelaria
raptos. |
| |
non cedit Veiento, sed ut fanaticus
oestro |
| |
percussus, Bellona, tuo diuinat et
ingens |
| 125 |
omen habes inquit magni clarique
triumphi. |
| |
regem aliquem capies, aut de temone
Britanno |
| |
excidet Aruiragus. peregrina est belua:
cernis |
| |
erectas in terga sudes? hoc defuit
unum |
128 in Ω : per
Housman || |
| |
Fabricio, patriam ut rhombi memoraret et
annos. |
| 130 |
quidnam igitur censes? conciditur? absit ab
illo |
| |
dedecus hoc Montanus ait, testa alta
paretur |
| |
quae tenui muro spatiosum colligat
orbem. |
| |
debetur magnus patinae subitusque
Prometheus. |
| |
argillam atque rotam citius properate, sed ex
hoc |
| 135 |
tempore iam, Caesar, figuli tua castra
sequantur. |
| |
uicit digna uiro sententia. nouerat
ille |
| |
luxuriam imperii ueterem noctesque
Neronis |
| |
iam medias aliamque famem, cum pulmo
Falerno |
| |
arderet. nulli maior fuit usus
edendi |
| 140 |
tempestate mea: Circeis nata forent
an |
| |
Lucrinum ad stagnum Rutupinoue edita fundo |
141 stagnum Coleman : saxum Ω || |
| |
ostrea callebat primo deprendere
morsu, |
| |
et semel aspecti litus dicebat
echini. |
143 semel Ω : simul Pricaeus, Scholte || |
| |
surgitur et misso proceres exire
iubentur |
| 145 |
consilio, quos Albanam dux magnus in
arcem |
| |
traxerat attonitos et festinare
coactos, |
| |
tamquam de Chattis aliquid toruisque
Sygambris |
| |
dicturus, tamquam ex diuersis partibus
orbis |
| |
anxia praecipiti uenisset epistula
pinna. |
| 150 |
atque utinam his potius nugis tota illa
dedisset |
| |
tempora saeuitiae, claras quibus abstulit
Vrbi |
| |
inlustresque animas inpune et uindice
nullo. |
| |
sed periit postquam cerdonibus esse
timendus |
| |
coeperat: hoc nocuit Lamiarum caede
madenti. |
| |