| Cimmeria seu valle iaces, seu noctis opacae | |
| axe sub occiduo mollia strata premis: | |
| seu tua gentili madidum te nectare Lemnos | |
| Pasitheae tepido detinet in gremio. | |
| Seu Iouis ad mensas resides conuiua supernas, | 5 |
| inter syderei numina sancta poli, | |
| Nam quis tam mitem crudelibus inserat vmbris, | |
| Orci qu˙ag fauces horrida monstra tenent? | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades, et placidus languida membra leva. | 10 |
| Septima iam fulget pulsis aurora tenebris, | |
| pectora vt in duro voluimus aegra thoro. | |
| Multum equidem morbus, sed plus insomnia torquet, | |
| ante diem vires obruit illa meas. | |
| Quod modo corpus erat, nunc est cutis ossibus haerens, | 15 |
| nunc tantum larua est, qui modo vultus erat. | |
| Comprimo saepè genas, et lentum inuito soporem, | |
| nec tamen in pressas labitur ille genas. | |
| Tantum dira meis monstra obuersantur ocellis, | |
| queis nasi ingentes, et Stygiae effigies. | 20 |
| Qualeis Alcmaeon, quales cernebat Orestes, | |
| qualeis tu caeso Romule moeste Remo. | |
| Immites Superi, facileis per littora phocas | |
| sternitis, et gliri tota cubatur hyems. | |
| Iam pecudum vobis maior quà cura virorum, | 25 |
| at genus hoc vestre semina stirpis habet. | |
| Si tamen Endymion triginta dormijt annos. | |
| causa erat vt Lunae gaudia longa forent. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades, et placidus languida membra leua. | 30 |
| Quod fuit humanae totum tentauimus artis, | |
| inuenta est nostri nulla medela mali. | |
| Nil rosa, nil violae, nil semina lactucarum, | |
| nil me cum lolio iuuit Hyoscyamus. | |
| Frustra Aloe, frustra nobis fragrauit anethum, | 35 |
| nec gelidis linier profuit vnguinibus. | |
| Non habuere suas in me vlla papauera vires, | |
| in me Mandragorae non habuere suas. | |
| Ergò ego vel Phariae possim perferre venenum | |
| aspidis, vnde tibi mors Cleopatra fuit. | 40 |
| Blanda nec arguta Syren me voce resoluat, | |
| nec Circe Eois Daedala graminibus: | |
| Nec si pollenti tangat mea corpora virga | |
| Mercurius, qua tu peruigil Arge iaces. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | 45 |
| huc ades, et placidus languida membra leua. | |
| Te lethaea parens ad lumina progenuit Nox, | |
| Cyaneos multo sydere picta sinus: | |
| Praebuit et plantis alas, et cornua fronti, | |
| ac ferrugineam texuit ipsa togam, | 50 |
| Addidit et comites totis tibi moribus aptos, | |
| in quibus est segnis Torpor et vda Quies. | |
| Sunt et mordaces pulsura Obliuia curas, | |
| sunt testudineos Ocia nacta pedes. | |
| Muta sed in primis tibi adesse Silentia iussit, | 55 |
| assiduae murmur quae procul omne fugant. | |
| His tu quicquid agis semper stipare ministris, | |
| his quicquid toto viuit in orbe domas. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades, et placidus languida membra leua. | 60 |
| Serus ab obscuris te suscitat Hesperus antris, | |
| clarus in atra iterum Lucifer antra fugat. | |
| Luce vacas ipsiue tibi, dulciue Lyaeo, | |
| facta è nigranti fulcra premens Hebeno. | |
| In tenebris volitas, et latum spargis in orbem | 65 |
| lecta soporiferis grana papaueribus, | |
| Quae postquàm in terras ceciderunt, oppida, et vrbes, | |
| aequoris et fluctus, et nemora alta silent. | |
| Tu potes et patulo luctanteis aëre ventos, | |
| tu potes et rapidi sistere solis equos. | 70 |
| Si libeat, stabunt iam fusi nubibus hymbres, | |
| haerebunt medio fulmina torta polo. | |
| Te quondam custos aurati velleris Hydrus, | |
| sensit et anguineis torua Medusa comis. | |
| Dum tibi juncta fouet Tithonum longius Eos, | 75 |
| in Iouis officium nox geminauit iter. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades et placidus languida membra leva. | |
| Non ego te hostileis iubeo defigere turmas, | |
| caedibus vt subitis castra inimica premam, | 80 |
| Fraude nec audaci magnum sopire Tonantem, | |
| Iunonis toties quod meruere preces: | |
| Vel cum decepto Tirynthia vela marito, | |
| egit ab Iliacis littora Cöa vadis, | |
| Vel cum cedentes Phrygibus miserata Pelasgos, | 85 |
| callida in Idaeis rupibus accubuit: | |
| Obsequium posco, diuum quod nemo queratur, | |
| quod pater aethereus consulat ipse boni. | |
| Obsequium posco tutum tibi, et vtile nobis, | |
| nam nec seruari per tua damna velim, | 90 |
| Quòd nisi tu nostros claudas paulisper ocellos, | |
| Aeternum claudat mox tua furva soror. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades et placidus languida membra leva. | |
| Non ingratus ero, viridi de cespite surget | 95 |
| fumatura tuis haud semel ara sacris. | |
| Hic tibi ponetur tenerum iecur anseris albi, | |
| altera cristatus victima gallus erit. | |
| Haec super adijciam flaui duo cymbia mellis, | |
| ac totidem lactis cymbia mixta mero. | 100 |
| Alme pater rerum, miserae pars optima vitae, | |
| mens simul et corpus quo recreante vigent, | |
| Index venturi, superas qui mittis ad oras | |
| somnia per geminas illa vel illa fores: | |
| Sic tibi parua dies, et sic nox annua semper, | 105 |
| nec desit longae copia desidiae, | |
| Sic sine fine tuo facilem se praestet amori, | |
| inter Acidalias maxima Naiadas. | |
| Huc ades ô hominum simul et rex Somne deorum, | |
| huc ades et placidus languida membra leva. | 110 |