Propertius 2.17-18
 
17   1   Mentiri noctem, promissis ducere amantem,
       hoc erit infectas sanguine habere manus!
    horum ego sum uates, quotiens desertus amaras
       expleui noctes, fractus utroque toro.
  5   uel tu Tantalea moueare ad flumina sorte,
       ut liquor arenti fallat ab ore sitim;
    uel tu Sisyphios licet admirere labores,
       difficile ut toto monte uolutet onus;
    durius in terris nihil est quod uiuat amante,
  10      nec, modo si sapias, quod minus esse uelis.
    quem modo felicem inuidia admirante ferebant,
       nunc decimo admittor uix ego quoque die,
    nunc iacere e duro corpus iuuat, impia, saxo, 17.13-14 post 16 transtulit Lachmann, post 2 Housman ||
       sumere et in nostras trita uenena manus.
  15   nec licet in triuiis sicca requiescere luna, 17.15 nec licet O : nunc licet Beroaldus : nunc libet Guyet : nec libet Otto ||
       aut per rimosas mittere uerba fores.
 
    Quod quamuis ita sit, dominam mutare cauebo:
  18      tum flebit, cum in me senserit esse fidem.
 
18   1   Assiduae multis odium peperere querelae: 18.1 nouam elegiam incipit O, priori elegiae 1-4 coniungunt multi, 1-38 dubitanter Williams ||
       frangitur in tacito femina saepe uiro.
    si quid uidisti, semper uidisse negato!
       aut si quid doluit forte, dolere nega!
  5   quid mea si canis aetas candesceret annis, 18.5 nouam elegiam incipiunt multi, lacunam inseruit Rossberg ||
       et faceret scissas languida ruga genas?
    at non Tithoni spernens Aurora senectam 18.7 at s : an O ||
    8      desertum Eoa passa iacere domo est:
  13   illa deos currum conscendens dixit iniquos, 18.13-14 huc transtulit Burman ||
  14      inuitum et terris praestitit officium.
  9   illum saepe suis descendens fouit in ulnis 18.9 descendens Markland : decedens O ||
  10      nec prius abiunctos sedula lauit equos; 18.10 nec Postgate : quam O ||
    illum ad uicinos cum amplexa quiesceret Indos,
  12      maturos iterum est questa redire dies;
  15   cui maiora senis Tithoni gaudia uiui
       quam grauis amisso Memnone luctus erat.
    cum sene non puduit talem dormire puellam
       et canae totiens oscula ferre comae.
    at tu etiam iuuenem odisti me, perfida, cum sis
  20      ipsa anus haud longa curua futura die.
 
    Quin ego deminuo curam, quod saepe Cupido
       huic malus esse solet, cui bonus ante fuit.
 
    Nunc etiam infectos demens imitare Britannos, 18.23-38 separauit Kuinoel ||
       ludis et externo tincta nitore caput?
  25   ut natura dedit, sic omnis recta figura est:
       turpis Romano Belgicus ore color.
    illi sub terris fiant mala multa puellae,
       quae mentita suas uertit inepta comas!
    deme: mihi certe poteris formosa uideri;
  30      mi formosa sat es, si modo saepe uenis.
    an si caeruleo quaedam sua tempora fuco
       tinxerit, idcirco caerula forma bona est?
    cum tibi nec frater nec sit tibi filius ullus,
       frater ego et tibi sim filius unus ego.
  35   ipse tuus semper tibi sit custodia lectus,
       nec nimis ornata fronte sedere uelis.
    credam ego narranti, noli committere, famae:
       et terram rumor transilit et maria.
§